Skip to main content

तुमचा देव आणि आमचा खुदा ,,


Image result for अकबर बिरबल मराठी कथाएक दिवस नेहमी प्रमाणे अकबरला बिरबलची खोडी काढावीशी वाटली 
आणि त्याने तो म्हणाला,,,
तुमचा देव आणि आमचा खुदा यात खूप फरक आहे ,,
 आमचा देव बघ कसा राजेशाही आहे तो स्वतः येत नाही असा नोकरा सारखा शेपूट हलवत 
तो त्याचा दूत पैगंबर साहेब पाठवतो,,
तुझ्या देवाला काहीच काम धंदा आहे कि नाही?
बिरबल - तस नाही सरकार आमचा देवच खरा मी ते सिध्द करून दाखवतो , 
थोडे दिवसांची मोहलत द्या ?
यात चार पाच दिवस निघून गेले ,
आणि बिरबलाने यमुना नदीत नौका वीहारच आयोजन केल
अकबर आणि तो नौका विहारासाठी गेले 
आजू बाजूला संरक्षणार्थ आधीच काही नौका नदीत तैनात केल्या होत्या ,
कालीयाला पोटात घेणारी ती नदी,
बिरबलने एक युक्ती केली ज्या नावेत अकबर बसणार होता त्याच नावेत 
एका दासीला तिच्या नवजात बालका सह बसवलं होत 
अर्थातच ती दासी आणि आणि तीच ते मुल खोट  होत ,
तिच्या हातात ते लहान मुल म्हणजे मेणाचा लहान पुतळा होता 
दिसायला मात्र तो अक्ब्राचाच मुलगा आहे कि काय अस दिसत होत ,,
दासीला सार काही आधीच शिकवून ठेवल होत ,
आणि अशा तर्हेने सारे नौका विहाराला निघाले 
नाव नदीच्या मध्यावर आली आणि थोड्या वादळाने हळू लागली 
आणि अचानक ती दासी ओरडली मुल पडल वाचवा अरे कुणी वाचवा ,,
आणि मोठमोठ्याने रडू लागली नाटक करू लागली ,
आता मी काय करू राणी साहेबांना कस तोंड दाखवू वैगेरे वैगेरे ,
आणि इकडे अकबर काही एक विचार न करता धडामकन यमुनेत उडू मारली ,,
खूप खोलवर जात कस बस त्याने त्या बाळाला वाचवल ,,
Image result for अकबर बिरबल मराठी कथापण ते हातात घेवू तो जेव्हा वर आला तेव्हा मात्र ते बाळ  पाहून त्याला खूप राग आला 
कारण ते बाल नव्हत ते तर एक मेणाचा पुतळा होता ,,,
अर्थातच हा सारा बनाव हा बिरबलाच आहे हे अकबराच्या लक्षात आल 
आणि तो खूप रागावला ,,
बिरबला काय हा मूर्खपणा मला सगळ भिजवलस काय हा पोरखेळ?
माफ करा महाराज पण हा पोरखेळ नव्हता ,,
अरे आता हा मेणाचा पुतळा होता ठीक खरच मुलगा पडला असता आणि मला वाचवता आला नसत तर  काय झाल असत?
तुझ्या मुर्खपनाला काय म्हनाव ?
अहो महाराज तेच तर सांगतोय ना?
तुम्ही ऐकताच नाही ? काय काय सिद्ध काय करायचं तुला ?
रागावू नका राजे अहो पण दिमतीला आही होतो ना सारे तुम्ही आम्हाला आदेश द्यायचा ना?
तू आव देखा ना ताव तुम्ही स्वतःच उडी मारलीत आम्ही काय करणार ?
माफ करा पण खरतर माझा हा विचार पटवून देण्यासाठीच हा बनाव रचला होता ,,
आता तुम्हीच स्वतः ते लहान मुल समजून उडी मारलीत काय करणार?
तरी मी सारी व्यवस्था करून ठेवली होती सारे सैनिक होते नावाडी होते 
उत्तम पोहणारे होते पण आदेश न देता तुम्हीच उडी मारलीत 
सारे तुमच्या आदेशाची वाट पाहत बसले ,,
वा वा काय पण मुर्खपणा आणि काय बोलतोस तू बिरबल तुला तरी पटत का ?
माझ्या डोळ्यासमोर माझ बाल नदीच्या डोहात बुडत असताना मी आदेश देत 
कुणी तरी माझ्या बाळाला वाचवेल याचही वात पाहत बसायच का?
काय पण तुजी अक्कल ?
माझ बाळ बुडतय त्याक्षणी मीच स्वतः उडी मारेन ना?
हो हो थांबा महाराज अहो तेच तर मी कधीच सांगून राहिलो 
आमचा देव आमच्या भक्ताच्या हाकेला असाच धावून येतो स्वतः 
कुणी दूत जाईल पैगंबर जाईल आणि माझ्या भक्ताला वाचवेल अशी वात पाहत आमचा देव बसत नाही 
कारण आम्ही सारी त्याची लेकर आहोत मग तो आमच्या साठी धावून नाही का येणार 
त्यासाठी दरवेळी वेगवेगळे अवतार धारण करतात 
मग सांगा बर देव आमचा आणि खुदा तुमचा फरक कळला असेलच ना?










Comments

Popular posts from this blog

गाय आणि सिंह

अर्थात गायीने फोडलेला हंबरडा,,,,, एका जंगलात पांढर्या ,काळ्या, आणि तपकिरी रंगाच्या तीन  गाई होत्या. अगदी धष्ट पुष्ठ त्यांच्यावर एक सिंहाचा डोळा होता . पण तिघींवर  हल्ला करण त्याला जमत नव्हत . कारण त्या एकत्र असत . बरेच दिवस तो त्यांच्यावर पाळत ठेवून होता. काय करायच काय करायच या  विचारात सदोदित होता , एक दिवस हिय्या करून तो तय गायीं जवळ गेला आणि म्हणाला मी या जंगलाचा राजा आहे , मला इतरही बराच कम असतात तेव्हा मला या जंगलाची साफ सफाई करायची आहे त्या मुळे तुमच्या चरयाची अड़चन होवू शकते . तुमच्या साठी मी शेजारच्या जंगलात एक कुरण राखीव ठेवल आहे . तुम्ही तिकडे जा,,,,,,, तशी ती तपकिरी गाय आनंदाने चित्कारली , काय म्हणता महाराज आमच्या साठी कुरण? सिंह म्हणाला हो पण एक अड़चन आहे , या पांढर्या गायीचा रंग आपल्या अगदी विरूद्ध आहे , म्हणजे बघा मी तपकिरी तुम्ही तपकिरी, मग हिला खावु का? हुरळ लेल्या गायीने लगेच संम्मती  दिली,,,,,, याच न्यायाने मग त्याने काळ्या गायीचा फडशा पडला ,,,, पण तो शांत थोडाच बसणार होता? दोघींना खावुन झाल्यावर त्याने आपला मोर्चा त्य...

*नको देवराया अंत आता पाहू,,*

देवा ये लवकर तुझ्या पराक्रमाच्या गोष्टी खूप वाचल्या रे आमचा विश्वास ही आहेच त्यावर पण ये आता आता तूच या अदृश्य कोरोनाशी लढ आणि मुक्त कर☹ *प्रयत्न करणाऱ्यांच्या पाठीशी तू सदैव उभा राहतोस म्हणे,,* मग आमचे प्रयत्न दिसत नाही का रे देवा☹ जगाचा पालन कर्ता असलास तरी या भरतभूमीवर तुझं विशेष प्रेम,,सार जग सोडून तू तुझे सारे अवतार याच भरतवंशीयांसाठी सज्जनांच्या रक्षणासाठी दुष्टांच निर्दालन करण्यासाठी घेतलेस,,, *मग आजच असा निष्ठुर कठोर पाषाण हृदयी का झालास😏☹😡* अरे आम्ही तुझीच लेकरं ना रे मग आमची अवघ्या मनुष्य जातीची चाललेली परवड तुला दिसत नाही की अजून शेषशैये वरून उठायची वेळच झाली नाही की तुझा कुंभकर्ण झालाय देवा? *उठ रे दादा उठ*☹ मला माहिती आहे केवळ प्राण्यांची असलेली ही भूमी तू गुण्या गोविंदाने हे मनुष्यप्राणी ही राहतील या मोठया आशेने आम्हला ती  आंदण दिलीस☹ *पण आम्ही कपाळकरंटे रे ओरबाडली अक्षरशः ही भूमी ओरबाडली*😏😡 जीवन जगण्याच्या स्पर्धेत *आमचा बकासुर कधी झाला* ते आमचं आमच्याच कळलं नाही *आमचा हव्यास कधी संपेल माहिती नाही* आमची आयुष्य एकमेकांचा धर्म उणिदुनी काढण्यातच ...

एक दृष्टांत,,,, गाढव मालक आणि बेपारी,

एका मालक आणि गाढव यांची ही गोष्ट कुणी कशीही दृष्टांत म्हणून वापरावी,,,, एक गरीब मालक आणि त्याच गाढव रोज इमाने इतबारे कामधंदा करत जगत होते गाढव बिचारे न थकता त्याच्या मालकाला मदत करत असे त्यामुळे मालक ही त्या गाढवाला हवं नको ते बघत असे हिरवा चारा वैग्रे न चुकता दोन वेळा खायला देत असे त्याची निगा ठेवत असे रोजच्या रोज तो गाढवाला नदीवर तलावात आंघोळीला नेत असे,,, एक दिवस आंघोळ घालता घालता एक चमकणारा दगड त्या मालकाच्या हाती लागला,, त्याने तो दोरा बांधून गाढवाच्या गळ्यात अडकवला आणि आपल्या कामावर निघाला तो चमकणारा दगड गाढवाला देखील आवडू लागला तो दुपटीने काम करू लागला मजेत दिवस चालले होते,,, एक दिवस हे दोघे रस्त्याने चालले असता एका माणसाची नजर त्या चमकणाऱ्या हिऱ्यावर पडली,, आणि तो हिरा घेण्याच्या दृष्टीने तो बेपारी त्या मालकाच्या मागे लाडीगोडी करत फिरू लागला तो गाढवाच्या गळ्यातला हिरा हवा होता मग गप्पा मारता मारता तो त्या मालकाला बोलला तो दगड मला दे मी 100 रु देतो पण मालक म्हणाला तो माझ्या गाढवाला अवडलाय शंभर रु साठी मी त्याला नाराज नाही करणार,, मग बेपारी त्याला आणखी लालूच दाखवू लागल...