सुंबरान

एका ओळखिच्या मोठ्या प्रतिष्ठित व्यक्ति कड़े एक आई आपल्या मुलाला घेवुन जाते आणि सांगते या माझ्या मुलाला जरा संमजवा हां खुप गुळ खातो त्यावर तो म्हणतो आज ज़रा कामात आहे आठ दिवसानी या आठ दिवसांनी ती बाई पुन्हा जाते तेव्हा तो एव्ह्ड च म्हणतो बेटा गुळ खावु नको आता मात्र बाई चीडते अरे हे त्या दिवशीच सांगायच आठ दिवस का लावले त्यावर तो म्हणतो आधी मी गुळ खाण बंद केल मग मी आज तुम्हाला सांगीतल झी टीवी ने काल हेच केल काल संध्याकाळी झी टीवी वर *उंच माझा झोका* कार्यक्रम होता अतिशय सुंदर असा कार्यक्रम होता . सर्वच कलाकार जे पारितोषक देण्यासाठी आले होते ते सारेच आलेल्या माता भगिनींच कार्य कर्तुत्व पाहून भारावून गेले होते ते सारेच हे मान्य करत होते की आलेल्या माता भगिनींचा सत्कार आम्हाला करायला मिळतय हेच खर आमच भाग्य आहे  या माता भगिनींचा सत्कार करून आम्ही उपकृत झालो आहोत पण त्यात ही नाना पाटेकर यांची प्रतिक्रिया जबर्दस्त होती नाना म्हणाला, जेव्हा आपल्याला एखाद्या व्यक्तीचा सत्कार करण्यासाठी बोलवन्यात येत तेव्हा उगाचच आपल्या मनात एक *अहंगंड* तयार झालेला असतो की मी कुणी तरी आहे ...

*दुर्दैव हे सांगावं लागत,,,,* आपले सणवार आले की आपलेच निलाजरे आपल्याच सणावाराची टिंगल टवाळी करण्यात धन्यता मानतो काल परवा पासून सिनेमातील हिरोईन राखी तिला खांबाला बांधली आहे असा फोटो पाठवत आहेत वर त्यावर लिहितात *राखी बांधनेका सही तरीका* त्या सर्व शहाण्यांना सांगावस वाटत कि राखीला अशा तर्हेने खांबाला त्या खलनायकाचा राखिशी कस वागायचा इरादा असतो?? *तुम्हला काय वाटत तुमच्या बहिणीशी कुणी अस वागावं का??* बर इतकी लाज वाटते आपल्या बहिणीची तर फ्रेंडशिप डे ला बरे कुणाकडूनही त्या दोऱ्या बांधून घेता?? *हे कसलं प्रेम??* अरे बाबांनो रस्त्यावर कोण भेटत?? आपल्याच बाहणीची टिंगल उडवली नाहीत तर,, *उद्या रस्त्यावर मेणबत्या घेऊन फिरावं लागणार नाही* जय श्रीराम भूमकर सुनील प्रभाकर भूमकर राखिपौर्णिमेच्या खूप साऱ्या अक्षय शुभेच्छा🌺🌻🌹🌷🌼🌸💐

खरां नटरंग गणपत पाटील !! चित्रपटात त्यांनी नाच्याचीच भूमिका केली पण जीव ओतून केली अन ती भूमिका त्यांच्या जीवनावर जणू अतिक्रमणच करून गेली. त्यांची मुले मोठी झाली पण कोणी सोयरिक जुळवायला तयार नव्हते कारण 'अशा' माणसाला मुलेबाळे कशी असतील असा प्रश्न जिथे तिथे समोर येऊ लागला. अभिनयाने पदरात विशेष काही पडले नाही मात्र आयुष्य उध्वस्त होणे म्हणजे काय हे त्यांना अनुभवास आले त्या अस्सल पण अभागी नटरंगावरची ही पोस्ट... नेटमुशाफिरीत रवि जाधवांची मुलाखत वाचली अन त्यांच्या त्या घटनेची आठवण झाली दूरदर्शन वरील ती मुलाखत काल पाहिल्यासारखी डोळ्यापुढे तरळून गेली… त्या मुलाखतीत एक ज्येष्ठ प्रतिभावंत अभिनेते धाय मोकलून रडत होते अन मुलाखतकर्ते निवेदक स्तब्ध होऊन गेले होते. त्यांनी विचारलेल्या एका प्रश्नांवर त्या अभिनेत्याच्या भावना अनावर झाल्या अन अश्रूंचा बांध फुटला इतकेच त्या घटनेचे महत्व नव्हते तर अभिनयाची तपस्या व्यक्तिगत आयुष्याची वीण कशी उसवत गेली एन एका कलाकाराची जिंदगानी कशी उद्धवस्त होत गेली याचे ते टोकदार उदाहरण होते. ती घटनाच तशी होती मुलाखतीत ते रडत होते, त्यांच्या आयुष्यातल्या प...

आज राहून राहून त्या माझ्या दामले सरांची खूप आठवण येते मी 6/7 वीत असेंन त्यांच्याकडे शिकवणीला जात असे विंगर्जी सोडून बाकी साऱ्या विषयात मी बरा होतो हुशार नाही आणि ढ देखील नाही पण विंगर्जी मात्र बोंब ठरलेली अगदीच नापास होत नसे हेच काय ते ते सर बाजूलाच सहजिवंन बिल्डिंग मध्ये राहत असत आणि मी शेजारीच bdd चाळीत एक दिवस ते त्यांच्या गॅलरीत उभे होते आणि मी मुलांसोबत मोठं मोठ्याने भर दुपारी चाललो होतो ओरडत खेळत जाता जाता मी डांगट असल्यामुळे एक चारचाकी उभी होती आम्ही सारेच खेळ म्हणून त्या गाडीच नुकसान करू लागलो हे *सर* वरून पाहत आहेत ह्याकडे माझं काही लक्ष नव्हतं आणि असत तरी आम्ही खेळतोय हे कुणाचं नुकसान हे काही कळत नव्हतं किंवा घेणं देणं नव्हतं झालं तिथून पुढे आमची वरात आणखी दुसरं नुकसान करायला गेलो संध्याकाळी जेव्हा शिकवणीला गेलो तेव्हा शिकवणी संपल्यावर सरांनी आवाज दिला भूमकर जरा थांबा सर सर्वांशी असच बोलत आदराने मान देऊन तर सर पुढे म्हणाले भूमकर मला माहित आहे तुमचं इंग्रजी खूप कच्च् आहे मग मी दुपारी काय प्रकार केला त्याची हजेरी त्यांनी घेतली मी लगेच सर चुकलो माफ करा वैगेरे बोल...

*फुकट टाळ्या पिटायला काय जात???* एक चुटकी *सिंधु* र की किंमत तुम क्या जानो शो *भाडे*😆😆😆? *आणि आमच्या देशप्रेमा ला उधाण आलं* आधी दीपा ने पाया रचला आणि साक्षी सिंधूने कळस चढवला पण ,,, *साक्षी सिंधू दीपा यांचं कौतुक करणारे किती जण आपल्या मुलांना या खेळाकडे वळवणार आहेत??*  मला वाटत *अभ्यास एके अभ्यास अस आपल्या मुलां मागे लागणाऱ्या आईवडिलांनी तर बिलकुल कौतुक करू नये* किंवा ज्यांना जागेपणीही माझा मुलगा सचिन तेंडुलकर होणार अस वाटत त्यांनी तर बिलकुल करी नये ती *शोभा डे चुकीचं चुकीच्या पद्धतीने बोलली* पण बाकीच्या भारतीय जनतेला अगदी सर्वानाच त्यांचा कौतुक करायचा अधिकार आहे का?? *त्यांच्या या यशात त्यांचे प्रशिक्षक आईवडील आणि स्वतः त्यांची प्रचंड मेहनत याचा मोठा वाटा आहे* क्रिकेटला सार मोफत पुरवणारे यांनी या खेळांना किती मदत केलीय? आले लगेच एखादी मुलगी मी पहिलवान होणार अस जेव्हा आईवडिलांना सांगत असेल तेव्हा काय विचार येतील तुमच्या मनात जरा विचार करून पहा *फुकट टाळ्या पिटायला काय जातंय???* जिचे पाय जन्मतः अगदी सरळ आहेत ती दीपा मी जिमन्यास्ट होणार त्या दिपला आणि तिच्या प्र...

*आज सकाळी २१ वर्षाच्या सिंधुची गेल्या ४/५ महिन्यातली दिनचर्या वाचली अन,,* ऑलिम्पिकच्या निमित्ताने पुन्हा एकदा सिंधूसंस्कृतीचा उदय झाला आहे सारा देश रिओ ने झापटला होता हे 70 वर्षात पहिल्यांदाच अनुभवयास मिळालं आता प्रश्न असा आहे की,, चीन टोकियो सारखे देश जिथे वयाच्या चौथ्या वर्षी मानसी एक मूल ऑलिम्पिक साठी निवडले जाते आणि 12 वर्षाच्या खडतर तापश्चर्ये नन्तर त्याला ओलिम्पिकला धाडले जाते अशा देशांशी टक्कर द्यायला आपले भारतीय जातात निवडले जातात *हेच खरं सुवर्णपदक जिंकल्यासारखं आहे* *डे बाय डे आपली शोभा करवून घेणाऱ्या निलाजर्यांना काय कळणार??* गेल्या ४/५दिवसात एक छान वाक्य फिरतंय,,, *आता पदकं देखील फक्त बायकांनीच जिंकून आणायची का??😊* विचार करण्या जोग आहे निदान आपल्या देशात तरी परिस्थिती खूप अवघड आहे घरकाम,शाळा ,कॉलेज,अभ्यास ,नवरा ,कुटुंब, नोकरी,धंदा सांभाळत वर पदक देखील जिंकून आणायची?? आणि आपल्यकडे  एखादी मोठी स्पर्धा आली की जाग व्हायचं बास,, परवाच वाचनात आलं ब्रिटन *ऑलिम्पिक साठी निवडल्या जाणाऱ्या खेळाडूंवर किमान ५० लाख पौंड खर्च करते* चीन जापान टोकियो आणि इतर सारे द...

*विमानात बसावे उंच उडावे* अस कुणाला नाही वाटत?? तिलाही वाटलं,, पण तिला फक्त विमानात बसून उंच उडायचे नव्हतं तर ते *विमानाचं उडवायच होत आणि ते हि फायटर,,* हरकूळ खुर्द सुतारवाडी सिंधुदुर्ग इथे राहणारी ती एक सामान्य मध्यमवर्गीय घरातील मुलगी कोकणकन्या *हर्षदा रासमने,,,* खरं तर तिला लढाऊ विमान वैमानिक व्हायचं होत पण वैमानिक प्रशिक्षण घेत होती तेव्हा महिलांना हवाई दलात फायटर पायलट म्हणून काम करायची परवानगी नव्हती. पण परवानगी नसली तरी मूळचीच *फायटर असलेली हर्षदा* डगमगली नाही तिने पर्याय निवडला व्यावसायिक वैमानिक होण्याचा आणि पहिली महिला वैमानिक व्यवसायिक ती झाली कतार एयरलाईन्स मध्ये,, ' *हो पण हे सारं इतकं सोप्प होत??* आज आपण मारे कौतुक करतो आहोत पण यासाठी तिने आणि त्याच्या आईवडीलांनी आणि तिचे काका विष्णू रासम जे हवाई दलात कार्पोरेल पदावर होते या सार्यांनी तिच्या स्वप्नाला बळ दिल त्यासाठी तिने *अमेरिकेत १५० तासांचे विमाणोड्डाणाचे प्रशिक्षण पूर्ण केले अमेरिकेने देखील तिला यासाठी शिष्यवृत्ती दिली* (अमेरिके सारखे देश पुढारले ते या मुळे आमच्या कडे मात्र तुम्ही सबसिडी द्...

*"भाजपा और राम"* एक बार हनुमान और हिमालय में लड़ाई हो गई : हनुमान : प्रभु हिमालय आप मुझसे ज्यादा महान हैं, आप माता पार्वती के पिता हैं,माँ गंगा को धारण करने वाले हैं.... हिमालय : हे बजरंग बली, आप मुझसे ज्यादा महान हैं, आप रूद्र के अवतार हैं, अजर,अमर और अजेय हैं ..... तभी सामने से भगवान् श्री राम आते दिखाई दिए, तो हनुमान और हिमालय अपना झगड़ा त्याग दिया और बोले : ना हनुमान बड़ा ना हिमालय, बड़े तो श्री राम हैं....!! तभी श्रीराम बोले : भैया मैं भी बड़ा नहीं हूँ, *बड़े तो "भाजपा" वाले हैं,🤔❓* *"कभी एजेंडे में रखते हैं और कभी निकाल देते हैं ....!!"* 😡😆😡😆😡😆

अमेरिकन कंपनीला पाणी पाजणारे उद्योजक- प्रदीप ताम्हाणे “आमच्या तंत्रज्ञानासाठी तुम्हां भारतीयांना आम्ही मागू तेवढे पैसे द्यावेच लागतील”. अमेरिकन बॉसचे ते शब्द प्रदीपच्या कानात शिसे ओतल्यासारखे ओतले गेले. माझ्या देशाला हा कमी लेखतोय या *निव्वळ एका भावनेने* त्या भारतीय तरुणाने उत्तम पगार, कार, अलिशान घर नोकरी दोन मिनिटात सोडली. *या कंपनीचा प्रतिस्पर्धी म्हणून मी उभा राहिन असा मनाशी चंग बांधला*. औषधी गोळ्यांना कलरकोटींग करणाऱ्या जगातील ‘त्या’ एकमेव कंपनीला या पठ्ठ्याने स्वत:चा पर्याय उभा केला. गोऱ्या अमेरिकन बॉसचा माज उतरवला. शांत असणाऱ्या कोणत्याही भारतीयाला जर डिवचले तर तो काय करु शकतो हे संपूर्ण जगाने पाहिले. ही कहाणी त्या जिगरबाज भारतीय तरुणाची. ही कहाणी आहे, विनकोट ही जगातील दुसरी आणि संपूर्णत: भारतीय बनावटीची औषधी गोळ्यांना कलर कोटींग करणाऱ्या कंपनीच्या मालकाची, प्रदीप ताम्हाणेंची. २६ जानेवारी १९५० साली संपूर्ण भारत देश प्रजासत्ताक झाल्याचा आनंद साजरा करत असतानाच दादर येथील ताम्हाणेंच्या घरी प्रदीपचा जन्म झाला. खरंतर हा योगायोगच म्हणावा लागेल. पोर्तुगीज चर्चजवळील एका मराठी मा...

हा साहब, बस आपके जैसे हम देश नही बेचते,,, हा साहब, ना ही बॅंक लुटेरोंका साथ नही देते उन्हे देश छोडकर भागणे मे मदत नही करते,, हा साहब, स्विस बॅंक से देश का पैसा वापस लाने का झुटा वादा नही करते,, हा साहब, देश के हर इंसांन को अपना खून पसीने का पैसा बॅंक मे जमा करवाने को मजबूर नही करते,, हा साहब, ना ही असे मै चोर नही हु का सर्टीफेकेट देते है,,, हा साहब, ना ही गटर गेस की खोज करते #हा_साहब, #_बस्स_कभी_झंडे_कभी_रुमाल_कभी_रुमाल_बेचते_जरूर_है #क्यो_की_हम_जनता_को_उल्लू #और_खुद_को_झंडू_नही_समझते #समझ_गये_बाबू_ये_पब्लिक_है_ये_सब_जाणती_है

"आमच्या काळात 303 रायफल असायच्या... बोल्ट वडायचा ट्रिगर दाबायचा परत बोल्ट वडायचा ट्रिगर दाबायचा... पार हातं बोटं सुजुन जायची, कच्ची कणसं खाऊन आमी देशासाठी लडलो एके काळी,चीन नं सप्लाय लाईन तोडली होती आमची... तीन लढाया लढलोय मी,पाकिस्तानासोबत दोन आणि चीन सोबत एक. ही छातीवरती आहे तीच संपत्ती आमची.." अंगावर काटे आणनारे शब्द होते त्यांचे. बन्सी नारायण गाडे. वय 85 माजी सैनिक. लान्स नायक (ब्रिगेड आॅफ गार्ड,हेडक्वार्टर नागपुर) आज जिल्हाधिकारी कार्यालय,उस्मानाबाद इथं ध्वजवंदन कार्यक्रमानिमित्त गेलो आणि हे माजी सैनिक दुरुन दिसले. हे छाती भरगच्च मेडल्स नी भरलेली.. थोडं बोलावं म्हणुन दबकतंच बोललो जरा..(म्हटलं आर्मीचा माणुस,उगाच चिडला बिडला तर काय घ्या..) मी विचारलं तर म्हणतात कसे "आरं छातीवर जागा नव्हती म्हणुन दोन मेडल घरीच ठेवुन आलोय." त्यांच्या छातीवर दोन नागा हिल्स मेडल दोन संग्राम मेडल दोन समर सेवा मेडल एक रक्षा मेडल 1965 एक पच्चीसवी स्वतंत्रता जयंती मेडल एक आहत (casualty in 1965) मेडल आणि एक मिझो हिल्स मेडल असे एकुण दहा मेडल होते आणि लावायला जा...

DR.RAJENDRA BHARUD (IAS) FIRST ADIVASI IAS OFFICER मना बी पोरा एक दिन कलेक्‍टर हुई... हां लेख सामोडे गावातील आदिवासी समाजाचा पहिला जिल्हाधिकारी डॉ.राजेन्द्र भारुडे (सध्या नेमणूक नांदेड)जरूर वाचा !     पहिला दिवस मला आजही लख्ख आठवतोय... मी सकाळपासून रडत होतो. पाटी, पेन्सिल, पुस्तक एका नायलॉनच्या पिशवीत टाकून माय मला घेऊन शाळेकडे निघाली. माझं रडणं सतत चालूच होतं. मध्येच मायच्या हाताला जोराचा झटका देत, मी मोठमायच्या घराकडे धावत सुटलो... मोठमायच्या घरात जाणं म्हणजे आगीतून निघून फुफाट्यात सापडणं होतं, हे त्या वेळी माझ्या बालमनाला समजत नव्हतं. मोठमाय म्हणजे महाकाली. तिने सरळ मला उचललं आणि मायला सोबत घेऊन थेट मला हेडमास्तरांकडे घेऊन गेली. मी निषेध म्हणून जमिनीवर पडून गडबडा लोळत होतो. पण या दोघीही माझ्याकडे जराही ढुंकून न पाहता घरी निघून गेल्या... धुळे जिल्हा हा एक आदिवासीबहुल जिल्हा... याच जिल्ह्यातील आणि तालुक्यातील सामोडे गावात एका भिल्ल कुटुंबात माझा जन्म झाला. घरामध्ये कर्ता पुरुष कोणीही नसला तरी दोन खमक्या बायका होत्या... माय, मोठमाय (मावशी), मोठा भाऊ, मोठी बहीण आणि एक ...

मेडिक्लेम वर गुंतवणूक करण्यापेक्षा आज स्वतःमध्ये गुंतवणूक करा पण खालील कारण देऊ नका *व्यायामासाठी दिली जाणारी कारणं.......* 1) जॉब हेक्टिक आहे ( कुणाचा नसतो ?) 2) वेळच मिळत नाही ( सर्वांनाच 24 तास मिळतात !) 3) खूप काम असते ( रिकामटेकडा कोण असतो ?) 4) अभ्यास खूप असतो कॉलेजात ( काय दिवे लावणार आहात ?) 5) घरी जाऊन पण काम असते ( आम्ही पण कामं करतो !) 6) लग्न झालं आता ( मग काय नाचू ? सर्वांचीच होतात !) 7) मुलांच्या मागे धावण्यात वेळ जातो ( तेवढा व्यायाम पुरेसा वाटतो का ?) 8) आता कोण बघतंय आमच्याकडे ? ( मग घराबाहेर पडूच नका !) 9) मला गरजच नाही व्यायामाची ( *सर्वात मोठा गैरसमज ...*) 10) हे जिम , व्यायाम मोठ्या लोकांची थेरं आहेत ( स्वतःला कमी समजायचंच कशाला ?) 11) जिमची फी परवडत नाही ( घरी करायला किती पैसे लागतात ?) 12) खूप ठरवतो , पण काही ना काही आडवं येतं ( अर्धा तास काढता येत नाही स्वतःसाठी ?) 13) घरी आल्यावर आराम करायचा की व्यायाम करत बसायचं ? ( एक सिरीयल कमी पाहिलीत तर लगेच जीव जाईल का ?) *हुश्श !!!* यापेक्षा मोठी लिस्ट होईल. मित्रांनो , कारणं खूप देत...

 *शरीर सुदृढ आणि मन निकोप ठेवायचं असेल तर ,,,* *शरीर रुपी ज्योतीला सुदृढ करण्यासाठी व्यायामाचा दिवा घासून पुसून नित्य पूजा हि केलीच पाहिजे* काल परवा पासून आषाढ अमावस्या काय ते मेसेज येत आहेत एक बर बहुतेक सारे हि आषाढ अमावस्या आहे हिला गटारी म्हणू नका वैगेरे सांगू लागले आहे बोलू लागले आहेत आणि तसे वागू हि लागले आहेत पण,,, मला उमजला तो अर्थ इथे सांगू इच्छितो,, *दिवे दुधाने धुवावेत,,, म्हणजे शरीर रुपी प्राणज्योतीला रोज दूधच पाजा* चहा नकोच,,,,😊 *पाटावर शुभ्रवस्त्र अंथरून त्याची पूजा करावी,,,, म्हणजे सकाळी उठून आंघोळ करून स्वच्छ कपडे घालून व्यायाम करावा* वेगवेगळी फुल वाहण्या ऐवजी तसे वेगवेगळे व्यायाम करावा,,,😊 *गोडाचा नैवेद्य,, म्हणजे जे काही गोड खाल ते नैवेद्या प्रमाणे सेवन करावे* अती गोड नकोच,,,😊 *घरातील प्रत्येकाला औक्षण करावे,,, जस तुम्ही व्यायाम करायला सुरुवात केली आहे त्याच प्रमाणे घरातील इतरांना व्यायाम करावयास प्रवृत्त करा,,,* *दुर्वा हे वंशवृद्धीचे प्रतीक,,नेमकेगणराय याच भूमीतले   साक्षात अग्निच मग त्याला शांत करण्यासाठी दुर्वांचा रस हा रोज प्यावा*...

आई, असं का ग केलंस? (मनाला स्पर्शून गेलेले आईला लिहिलेले एक पत्र..) उरिया भाषेतील लेखक...श्रीकांत पारिजा यांनी एकदा एक हत्या झालेला स्त्री गर्भ पाहिला. त्या क्षणी त्यांचा पोटात ढवळून आलं. काय करावं ते सुचेना. त्यानंतरचे कित्येक दिवस त्यांच्या मनातून ते दृश्य आणि त्या अकाली फेकून दिलेल्या चिमुकलीविषयीचे विचार पुसले जात नव्हते. मग त्यांनी लेखणी उचलली आणि त्या आईलाच एक पत्र लिहिलं......उरि या भाषेत प्रसिद्ध झालेल्या त्या पत्राचा अनुवाद केला आहे कटक येथे राहणाऱ्या "राधा जोगळेकर" यांनी. ( सकाळ च्या सप्तरंग पुरवणीतून आज हे पत्र इथे पोस्ट करतांना फक्त हीच विनंती आहे कि हे पत्र **Share*** करून शक्य तितक्या लोकांपर्यंत पोचवा.... हे वाचून एक जोडप्याचे जरी विचार बदलले तरी "सार्थक" झाले असे मी समजेन.....हे पत्र पोस्ट करायची हि जागा आहे का नाही मला माहित नाही...चुकल्यास क्षमा असावी. आणि पुन्हा एकदा हे पत्र शक्य तितक्या लोकांपर्यंत पोचवा हि विनंती. ) आई, असं का ग केलंस? का ग, तुला माझी थोडीशीही आठवण येत नाही का? तू असं का केलंस? मी तुला पाहण...

 पूर्वी एक शेजारी काका रहात होते त्यांना कुणीच नव्हतं त्यामुळे ते तसे आमच्या घरासोबतच जोडलेले होते माझा तर ते खूप लाड करत साधारण मी दहावीत असताना वारंवार पोट दुखत म्हणत डॉ कडे गेले डॉ ने अल्सर झालाय ऑपरेशन करावं लागेल अस सांगितलं मग  माझ्याही त्यांच्या सोबत हॉस्पिटलच्या वाऱ्या सुरू झाल्या ठरल्या दिवशी ऑपरेशन झालं डॉ साहेब बाहेर आले आणि म्हणाले की अल्सर तर नव्हता पण मुतखडा मोठा होईल अशी शंका आली थोडं मोठं ऑपरेशन करावं लागलं थोडी अधिक फी द्यावी लागेल आता मी दहावीत पोटातल कळत नव्हतं न पोटा बाहेरच,,, *तरीही कुठे तरी वाटत होतं की डॉ ने कदाचित आपल्याला फसवलं पण बोलणार कुणाला???* *आणि इकडे ते काका तर डॉ ला देव मानून बसले होते* वास्तविक त्यांना ही ते ऑपरेशन नन्तर ही पोटात थोडं थोडं दुखतच होत पण वर्षभरातच त्यांचे एक मित्र त्यांना ही असाच त्रास होऊ लागला काकांनी उत्साहात त्याच डॉ च नाव सुचवलं *की तो एकदम बेस्ट आहे* त्याच्याकडेच जा,,, ते परिचित गेले ऑपरेशन झालं डॉ पुन्हा तेच सांगितलं की थोडं मोठं ऑपरेशन करावं लागलं अधिकची फी द्या,, हे सगळं काकांना कळल्यावर त्यांना त्यांचा प्रसंग डोळ...

#तो तिसरा मित्र होता,,,❓ गुरुकुलातून तीन युवक उत्तीर्ण होणार होते. त्यांच्या अंतिम परीक्षा सुरू होत्या. गुरू म्हणाले, “एक परीक्षा तुम्हाला न सांगता होईल. तीच तुमची खरी अंतिम परीक्षा असेल.. गुरुकुलातल्या सगळ्या परीक्षा झाल्या. ती खास परीक्षा काही झाली नाही. गुरुकुलात प्रमाणपत्र देण्याचा सोहळाही झाला. प्रथेप्रमाणे तिन्ही विद्यार्थी पुढच्या आयुष्यक्रमणेसाठी गुरुकुलाबाहेर पडले.. संध्याकाळ होत आली होती. आणखी काही क्षणांमध्ये मिट्ट काळोख झाला असता. तिघांना झपझप चालून पुढचं जंगल पार करायचं होतं, मुक्कामाचं गाव गाठायचं होतं. *अचानक पुढे चालणारा युवक थबकला. वाटेत एक काटेरी झुडूप आडवं पडलं होतं. तो दोन पावलं मागे आला आणि धावत पुढे जाऊन त्याने एका झेपेत ते झुडुप पार केलं.* *दुसऱ्याने अंदाज घेतला आणि रस्ता सोडून खाली उतरून त्याने काटे पार केले आणि तो पलीकडच्या बाजूला पुन्हा वाटेवर आला..* *तिसरा मात्र थांबून काटे वेचू लागला. बाजूला एका छोट्या खड्ड्यात ते लोटू लागला.* *दोघे मित्र म्हणाले, “अरे, ही काटे वेचायची वेळ आहे का?* कोणत्याही क्षणी अंधार पडेल. आपल्याला मुक्कामाचं गाव गाठायचं आहे...

*प्रिय मित्रा*, *फक्त तुझ्यासारख्या अनेक मित्रांसाठी हॉस्पिटल मध्ये जस हिम्मत करूनही बोलू शकलो नाही तसेच इथेही तुझं नाव लिहायची हिम्मत मला होत नाही कारण आता लक्षात आलय की यावर अंमल तूच नव्हे सगळ्यांनीच करायला हवा म्हणून,,* दोनच दिवसांपूर्वी एका मित्राच्या मुलाचा फोन आला की वडीलांना एडमिट केलंय त्यांना *पेरेलेलीस चा ऐटेक* आला आहे आहेत,, आता एडमिट आहेत म्हंटल्यावर त्याची भेटून विचारपूरस करणं आलं आणि तसा मित्र ही खूप जवळचा जुना मध्यंतरीच्या काळात कामाच्या धावपळीत तो विसरला होता मला,,, खूप मेहनती खूप काम करायची तयारी असलेला,,, हो येतो भेटायला अस म्हणत कुठलं हॉस्पिटल वैगेरे विचारून घेतलं,, दुसऱ्या दिवशी संध्याकाळी भेटायला निघायच्या आधी चहा घ्यावा म्हणून सहज बसलो तो समोरच इसाप नितीच पुस्तक पडलं होतं सहज चाळायला घेतलं चहा येई पर्यंत एक गोष्ट वाचू म्हणत ते हातात घेतलं तो सहजच *माणूस आणि प्राणी* गोष्ट समोर आली,, एके ठिकाणी रस्त्यात एक साखरेचं पोत पडलेलं पाहून एक मुंगी धावत येते यथा शक्ती तिला उचलणं शक्य आहे तितका एक दाणा ती उचलते आणि चालू पडते मग तिच्या मागे चिमणी कावळा ससा कुत्रा...

गोष्ट तशी अलिकडचीच कोल्हारपुरातील गडहिंग्लज गावातील 70 वर्षीय *नाभिक समाजातील* शांताबाई यादवांची,, 12 व्या वर्षी लग्न झालेल्या शांताबाई ऐन 30त च विधवा झाल्या पदरी चार मुली वडिलोपार्जित 3 एकर दिराने बळकवलेली अशा स्थितीत कुणावरही अवलंबून न राहता नवऱ्याचा पारंपरिक व्यवसाय सुरू केला परन्तु *एक बाई केस कापणार?* चार मुली आणि गरिबी सोबत आता समाजाच्या तर्फे कुचाळक्या,अवहेलना,बदनामीच पदरी पडली,,, आणि *एकेदिवशी नाट्यमय घटना घडली,,,* गावातील एक प्रतिष्ठित व्यक्ती (बहुदा सरपंच) हरिभाऊ कडूकर या सद्गृहस्तान शांताबाईंना भर चौकात बोलावलं आणि त्या माऊलीला आपली दाढी कटिंग करायला सांगितली विस्फारलेल्या नजरेने सार गाव ती घटना पहात होत, दाढी कटिंग झाली *हरिभाऊंनी आपली सारी प्रतिष्ठा पणाला लावून लोकांना आवाहन केलं या बाईंनी स्वाभिमानाने जगण्यासाठी हा व्यवसाय सुरू केला आहे त्यांची कुचेष्टा अवहेलना मी खपवून घेणार नाही आशा तर्हेने त्या बाईंच्या कामाला प्रतिष्ठा मिळवून दिली* पुढे त्यावर अजय कुरणे यांनी *बलुत* नावाचा लघुपट ही काढला,, आज हे सारं आठवायचं कारण,,, आरक्षण गोंधळ जो अभूतपूर्व चालू आहे,, *मा...