Skip to main content

*'मास्तर'*

डॉ.  रोहिणी वळसे पाटील यांची 'मास्तर' नावाची कविता अतिशय सुंदर आहे जी सद्यस्थितीवर प्रकाश टाकते. म्हणून शेअर करावीशी वाटली. .
             
            *'मास्तर'*

मास्तर दमला असाल
            तुम्ही
शतकामागून शतकं
चालतचं राहिलात तुम्ही ...

तुमच्या पायातील वेदना भेगाळून
तिचं आता खिंडार झालयं
तुम्ही पार केल्यात
असंख्य अडाणी वाटा
अन् अज्ञानात पेरीत आलात
ज्ञानाच्या असंख्य लाटा...

तुम्ही मार्क्स शिकविला
तुम्ही ज्ञानोबा शिकविला
तुकाराम, ज्योतीबा आणि
सान्यांचा शामही
मास्तर तुम्ही शिकविलात

ज्योतिबाची ज्योत
सावित्रीच्या हातात देऊन
असंख्य अबलांना
सबलतेचा मार्ग शिकविला

पण मास्तर .....
काळाच्या ओघात
तुम्ही दिसेनासे झालात
तुमच्या काळ्या कोटासहीत......

मास्तर दुनिया बघा कुठे चाललीये
मार्क्सवाद उलटा टांगून
रंगीरंगीबेरंगी माॅल सजलेत
अंधाराला सजवत.....

मनावरची धूळ काढणारी
शामची आई
आता रस्त्यावरचया धुळीलाही घाबरत नाही. ...

मास्तर आईची भाकरी
चूलीतच राहिली हो...
बर्गर पिझ्झात आजची पोरं
पुरती वाहीलीत......

छत्रपतींचा एकनिष्ठ सेवकही
आता झेंडा हातात घेऊन
'सैराट'वर झिंगाट झालाय

काय होणार मास्तर या पिढीचं ?
सांगा या पोरांना
बर्गर पिझ्झा हट
म्हणजे आयुष्यात घट
त्याहून बरा लसणीचा ठेचा
अन् भाकरीची लड

मास्तर तुम्ही या अन सांगा यांना बुद्धीझम, फेमिनिझम
सोशल साइटवर फिरण्यापेक्षा
शिका सोशालिझम.....

मास्तर, माणसं माणसांना विसरत चाललीयेत हो...
हातात जेव्हा पासून आलाय फोन
पडतात झडतात तरी
सावरायला असतात कॅफेझोन

शिकवा त्यांना मास्तर
लवकर उठा लवकर निजा
मोबाईलच्या नाही तर
आयुष्याच्या रेंजसाठी झिजा

मास्तर त्यांना हेही शिकवा
मातीचेच असतात आपले पाय
सुखदुःखासाठी कधीतरी
नातीसुदधा असतात वायफाय

शिकवा त्यांना गुड मॉर्निंग
 व्हॉट्स अॅप वर करण्यापेक्षा
मोहक हसायला शिका
दुःखाच्या आभाळाला
शब्दात टाचायला शिका

मास्तर याल ना परतून? ....
तुमची गरज आहे आजच्या पिढीला
या बेफाम दुनियेला लगाम घालण्यासाठी
मास्तर तुम्ही याल ना?
तुमचा तो काळा कोट
आणि पांढरी टोपी घालून. ..

         (डॉ. रोहिणी वळसे पाटील)

Comments

Popular posts from this blog

गाय आणि सिंह

अर्थात गायीने फोडलेला हंबरडा,,,,, एका जंगलात पांढर्या ,काळ्या, आणि तपकिरी रंगाच्या तीन  गाई होत्या. अगदी धष्ट पुष्ठ त्यांच्यावर एक सिंहाचा डोळा होता . पण तिघींवर  हल्ला करण त्याला जमत नव्हत . कारण त्या एकत्र असत . बरेच दिवस तो त्यांच्यावर पाळत ठेवून होता. काय करायच काय करायच या  विचारात सदोदित होता , एक दिवस हिय्या करून तो तय गायीं जवळ गेला आणि म्हणाला मी या जंगलाचा राजा आहे , मला इतरही बराच कम असतात तेव्हा मला या जंगलाची साफ सफाई करायची आहे त्या मुळे तुमच्या चरयाची अड़चन होवू शकते . तुमच्या साठी मी शेजारच्या जंगलात एक कुरण राखीव ठेवल आहे . तुम्ही तिकडे जा,,,,,,, तशी ती तपकिरी गाय आनंदाने चित्कारली , काय म्हणता महाराज आमच्या साठी कुरण? सिंह म्हणाला हो पण एक अड़चन आहे , या पांढर्या गायीचा रंग आपल्या अगदी विरूद्ध आहे , म्हणजे बघा मी तपकिरी तुम्ही तपकिरी, मग हिला खावु का? हुरळ लेल्या गायीने लगेच संम्मती  दिली,,,,,, याच न्यायाने मग त्याने काळ्या गायीचा फडशा पडला ,,,, पण तो शांत थोडाच बसणार होता? दोघींना खावुन झाल्यावर त्याने आपला मोर्चा त्य...

*नको देवराया अंत आता पाहू,,*

देवा ये लवकर तुझ्या पराक्रमाच्या गोष्टी खूप वाचल्या रे आमचा विश्वास ही आहेच त्यावर पण ये आता आता तूच या अदृश्य कोरोनाशी लढ आणि मुक्त कर☹ *प्रयत्न करणाऱ्यांच्या पाठीशी तू सदैव उभा राहतोस म्हणे,,* मग आमचे प्रयत्न दिसत नाही का रे देवा☹ जगाचा पालन कर्ता असलास तरी या भरतभूमीवर तुझं विशेष प्रेम,,सार जग सोडून तू तुझे सारे अवतार याच भरतवंशीयांसाठी सज्जनांच्या रक्षणासाठी दुष्टांच निर्दालन करण्यासाठी घेतलेस,,, *मग आजच असा निष्ठुर कठोर पाषाण हृदयी का झालास😏☹😡* अरे आम्ही तुझीच लेकरं ना रे मग आमची अवघ्या मनुष्य जातीची चाललेली परवड तुला दिसत नाही की अजून शेषशैये वरून उठायची वेळच झाली नाही की तुझा कुंभकर्ण झालाय देवा? *उठ रे दादा उठ*☹ मला माहिती आहे केवळ प्राण्यांची असलेली ही भूमी तू गुण्या गोविंदाने हे मनुष्यप्राणी ही राहतील या मोठया आशेने आम्हला ती  आंदण दिलीस☹ *पण आम्ही कपाळकरंटे रे ओरबाडली अक्षरशः ही भूमी ओरबाडली*😏😡 जीवन जगण्याच्या स्पर्धेत *आमचा बकासुर कधी झाला* ते आमचं आमच्याच कळलं नाही *आमचा हव्यास कधी संपेल माहिती नाही* आमची आयुष्य एकमेकांचा धर्म उणिदुनी काढण्यातच ...

आशेवर_असलेल्या_गाढवाची

 कृपया नमोंधांनी ही गोष्ट फार मनाला लावून घेऊ नये त्यांनी बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला अस म्हणत लांडोरच्या तालावर ताल धरावा आशेवर,,,,, काल माझे मित्र sameer gore यांनी घोड्याच चित्र टाकलं होतं आणि मला एकदम *#आशेवर_असलेल्या_गाढवाची* गोष्ट आठवली,,,, एक मस्त खाऊन पिऊन जाड जुड गाढव आणि दुसरं लुकड मरतुकड,,,, ते दोघे रोज नदीवर भेटत,,  दोघेही एकाच जातीचे असल्यामुळे एकमेकांची सुख दुःख हालचाल विचारत असत ,,, मग गप्पा मारता मारता मग काय ,,, अस बोलत ते धष्ट पुष्ट गाढव मग त्याच्या मालकाच कौतुक करत असे माझा मालक कसा चांगला आहे काम करून घेतो पण माझी काळजी ही तितकीच घेतो आणि भरपेट खायला देतो वेळच्या वेळी लागली तर दवा दारू ही करतो आराम करायला वेळ देतो थंडीत विशेष काळजी घेतो अगदी लहान मुलासारखं जपतो काय सांगू मित्रा अंथरून पांघरून ही घालतो खूप चांगला आहे *माझा मालक*,,,,, हे सारं ऐकताना दुसऱ्या गाढवाच्या डोळ्यात पाणी येत असे ,,, अरे काय सांगू मित्रा माझा मालक, उठता बसता लाथा घालतो वेळेवर जेवायला देत नाही अंथरून पांघरून सोड आजारी पडलो तर वेळेवर दवा दारू ही करत नाही,, अस ते गाढव रोजच तक्रार ...