Skip to main content

हे बाणेदार उत्तर देणारा तो विद्यार्थी होता,,,,,,,,?

तर हि गोष्ट आहे
संत एक नाथांची एकदा नदीवर  स्नानास गेले असता
बाहेर आल्यावर एक यवन (हिरवा मुसलमान) त्यांच्यार थुंकला
त्यांनी परत नदीत बुडी मारली आणि बाहेर आले
यवन परत थुंकला त्यांनी परत बुडी मारली
अस १०८ वेळा घडल नाथांनी  न त्याला शिव्या शाप दिले
न काही बोलले
शिक्षकांनी हि गोष्ट वर्गात  सांगितली आणि त्यांनी यावरून
या गोष्टीच तात्पर्य कुणी सांगेल का?
असा प्रश्न केला ज्याने त्याने आपापल्या बुद्धी प्रमाणे पुढील उत्तर दिली,,,
१-नाथ किती महान होते ते कळत
२-नाथांची क्षमाशील वृत्ती दिसून येते
३ -माणसाने कस वागाव ते हि गोष्ट शिकवत
४ -एखाद्याला जिंकायचं असेल तर प्रेमाने जिंका
५ -रागावून त्रास तुम्हालाच
६ -शिक्षा करण्याचा अधिकार तुम्हाला नाही
ते काम परमेश्वरच
७ -दुसर्लाया माफ करण्यातच खरा आनंद लपला आहे
अशी एकसो एक उत्तर विद्यार्थ्यांनी दिली पण एक विद्यार्थी मात्र गप्प होता
शिक्षकांनी त्याला विचारले तू काही उत्तर देत
त्यावर तो विद्यार्थी उठून उभा राहिला आणि म्हणाला
गुरुजी माझ्या मित्रांनी जी उत्तर दिली
ती त्यांना शिकवण्यात आलेल्या शिकवणुकी नुसारच दिली
पण नाथांची हि गोष्ट ऐकल्यावर माझ्या लक्षात आल ते अस,,,,
कि हिंदू समाज तेव्हा हि निद्रिस्त होता आणि
आज हि आहे ,,,,,,,,
शिक्षक म्हणाले काय बोलतोस तू ?
नाथांना चूक ठरवतोस?
तो विद्यार्थी म्हणाला नाही गुरुजी मी नाथांना चूक ठरवणारा कोण?
नाथ जे काही वागले ते त्यांच्या सन्यस्त वृत्तीला साजेसच होत
या कृती मुळे ते संत पदाच्या सर्वोच्च स्थानी बसले पण,,,,,,,,?
तो यवन जेव्हा १०८ वेळा थुंकत होता
त्यावेळी हिंदू समाज निष्क्रीयतेने पाहत होता.
त्याला या गोष्टीचा विरोध करावा असे मुळीच वाटले नाही
 नाथ संत असले तर तो हिंदू समाज संत नव्हता
जर वेळीच चोप दिला असता तर तो यवन नाथांवर १०८ वेळा
थुंकला नसता नाथांनी जस त्याचं काम केल तस
हिंदूंनी त्याचं काम करण योग्य होत न कि
नाथांच्या या कृतीचा चुकीचा अर्थ विचार लोकात पसरवण .
हे बाणेदार उत्तर देणारा तो विद्यार्थी होता
स्वातंत्र्य वीर विनायक सावरकर दामोदर 


 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

गाय आणि सिंह

अर्थात गायीने फोडलेला हंबरडा,,,,, एका जंगलात पांढर्या ,काळ्या, आणि तपकिरी रंगाच्या तीन  गाई होत्या. अगदी धष्ट पुष्ठ त्यांच्यावर एक सिंहाचा डोळा होता . पण तिघींवर  हल्ला करण त्याला जमत नव्हत . कारण त्या एकत्र असत . बरेच दिवस तो त्यांच्यावर पाळत ठेवून होता. काय करायच काय करायच या  विचारात सदोदित होता , एक दिवस हिय्या करून तो तय गायीं जवळ गेला आणि म्हणाला मी या जंगलाचा राजा आहे , मला इतरही बराच कम असतात तेव्हा मला या जंगलाची साफ सफाई करायची आहे त्या मुळे तुमच्या चरयाची अड़चन होवू शकते . तुमच्या साठी मी शेजारच्या जंगलात एक कुरण राखीव ठेवल आहे . तुम्ही तिकडे जा,,,,,,, तशी ती तपकिरी गाय आनंदाने चित्कारली , काय म्हणता महाराज आमच्या साठी कुरण? सिंह म्हणाला हो पण एक अड़चन आहे , या पांढर्या गायीचा रंग आपल्या अगदी विरूद्ध आहे , म्हणजे बघा मी तपकिरी तुम्ही तपकिरी, मग हिला खावु का? हुरळ लेल्या गायीने लगेच संम्मती  दिली,,,,,, याच न्यायाने मग त्याने काळ्या गायीचा फडशा पडला ,,,, पण तो शांत थोडाच बसणार होता? दोघींना खावुन झाल्यावर त्याने आपला मोर्चा त्या तपकिरी गाई कड़े वळ

*नको देवराया अंत आता पाहू,,*

देवा ये लवकर तुझ्या पराक्रमाच्या गोष्टी खूप वाचल्या रे आमचा विश्वास ही आहेच त्यावर पण ये आता आता तूच या अदृश्य कोरोनाशी लढ आणि मुक्त कर☹ *प्रयत्न करणाऱ्यांच्या पाठीशी तू सदैव उभा राहतोस म्हणे,,* मग आमचे प्रयत्न दिसत नाही का रे देवा☹ जगाचा पालन कर्ता असलास तरी या भरतभूमीवर तुझं विशेष प्रेम,,सार जग सोडून तू तुझे सारे अवतार याच भरतवंशीयांसाठी सज्जनांच्या रक्षणासाठी दुष्टांच निर्दालन करण्यासाठी घेतलेस,,, *मग आजच असा निष्ठुर कठोर पाषाण हृदयी का झालास😏☹😡* अरे आम्ही तुझीच लेकरं ना रे मग आमची अवघ्या मनुष्य जातीची चाललेली परवड तुला दिसत नाही की अजून शेषशैये वरून उठायची वेळच झाली नाही की तुझा कुंभकर्ण झालाय देवा? *उठ रे दादा उठ*☹ मला माहिती आहे केवळ प्राण्यांची असलेली ही भूमी तू गुण्या गोविंदाने हे मनुष्यप्राणी ही राहतील या मोठया आशेने आम्हला ती  आंदण दिलीस☹ *पण आम्ही कपाळकरंटे रे ओरबाडली अक्षरशः ही भूमी ओरबाडली*😏😡 जीवन जगण्याच्या स्पर्धेत *आमचा बकासुर कधी झाला* ते आमचं आमच्याच कळलं नाही *आमचा हव्यास कधी संपेल माहिती नाही* आमची आयुष्य एकमेकांचा धर्म उणिदुनी काढण्यातच जाणा

राजा-माकड-आणि आपण ,,,

हि आहे एका आळशी आणि बुद्धू राजाची गोष्ट एकदा ह्या राजाला एक माकड काही तरी मदत करते. आणि त्यामुळे राजा त्याला आपला सेवक म्हणून तैनात करतो. प्रधान हे पाहून वैतागतो,राजाला समजावण्याचा प्रयत्न करतो पण राजा मानत नाही, प्रधान कपाळावर हात मारतो-  एकदा-दोनदा-तिनदा... असे ब-याचदा होते. एके दिवशी राजा झोपलेला असतो, माकड वारा घालत असते. एक माशी सारखी राजाच्या नाकावर बसायचा प्रयत्न करते. माकड तिला हकलायचा प्रयत्न करते, पण तरी ती पुन्हा पुन्हा येते म्हणून शेवटी चिडून माकड राजाच्या तलवारीने तिला मारायचा प्रयत्न करतो... आणि... राजाचे नाकच कापले जाते.. प्रधानजी हसतो... तात्पर्य -- ज्यांची लायकी नाही पात्रता नाही अशांच्या हातात जबाबदारी सोपवली कि काय होत ते हि गोष्ट सांगते ??,,,,,,,,,,,, आज नेमकी हि गोष्ट आठवायचं कारण ,,, शक्ती मिल कंपाउंड मध्ये जो फोटोग्राफर मुलीवर बलात्कार झाला त्यावर ईथे नेहमी प्रमाणे येवून सगळ्यांनी आपापली मत मांडली नेहमी प्रमाणे बांगड्या भरा ,चपलेने बडवा ,सरकार नालायक अशी मत मांडली गेली पण हि झाली फक्त चर्चा याच्या मुळाशी कुणीच प्रयत्न करू ईच्छित नाही आणि नेमकी कधी काळी वाचलेल