हट्टी मैत्रीण,,,

मध्यंतरी सर्फची जाहिरात लागत असे
कुछ दाग अच्छे होते है ,,,
त्याची गोष्ट खूप छान होती
बाई त्या पाण्यात खेळणाऱ्या मुलाला रागवतात आणि ,,,,,,,,,,?
त्या मित्राला वाचण्यासाठी सगळे मित्र खोट बोलतात
आज तशाच एका मैत्री साठी आपल्या केसांचाही त्याग करणाऱ्या
मुलीची गोष्ट वाचायला मिळाली वास्तविक मुलीना केस खूप प्रिय तरीही,,,,
तर,
एकुलती एक खूप वर्षांनी झालेली दिव्या,,,
घरात सर्वांचीच लाडकी कधी आजी ,कधी आजोबा ,
आणि बाबांकडूनहि तिचे लाड हट्ट पुरवले जात
आई मात्र या सर्व गोष्टीला वैतागली होती
सततच्या लाडामुळे मुलगी बिघडणार तर नाही ना ?
अशी सतत तिला काळजी वाटत असे
म्हणून घरातील प्रत्येकाला सारख्या सूचना देत असे
जास्त लाड करून नका उद्या सासरी गेल्यावर
आपल्याला हे लाड भारी पडतील,,,
पण घरातील सारे त्याकडे दुर्लक्ष करत म्हणत पाहू पुढच पुढे,,,
त्यातही तिच्या बाबांना तिच्यावर भारी विश्वास कि माझी मुलगी
हट्ट करते परंतु ते फाजील नसतात ,,,
आणि एक दिवस मात्र आईच्या मानत असत तसाच घडत
दिव्या एका नव्या हट्टाला पेटलेली असते
आजचा तिचा हट्ट जगावेगळा होता
तिच्या नावाप्रमाणेच दिव्या होता
तिला केस कापायचे होते तेही सगळे टकलू व्हायचं होत,,
घरातल्या आजी आजोबांनी शेजाऱ्या पाजार्यांनी खूप समजावल
पण दिव्या काही केल्या ऐकायला तयार नव्हती
केस कापणार म्हणजे कापणार ह्या तिच्या हट्टावर ती ठाम होती .
कुणाचाच ऐकत नाही म्हंटल्यावर संध्यकाळी
बाबा आल्यावर आईने दिव्याचा दिव्य हट्ट सांगितला
वर चार शब्द हि सुनावले ,बघा मी सांगत होते तसाच झाल ना?"
पण बाबा तरीही शांतच होता
बाबांचे प्रयत्न झाले पण स्वारी हट्टाला पेटलेली तशीच ठाम होती,,
शेवटी तीची आत मान्य करत कसबस
एकदाच तिला जेवायला घातल कारण त्यासाठी तिने
सकाळ पासून जेवणही नव्हत घेतलं ,,,,,,,,,,
मात्र बाबांनी हो बाबा करू तुझ्या मनासारख अशी कबुली दिल्यावर
ती जेवायला बसली
दुसऱ्या दिवशी शब्द दिल्याप्रमाणे बाबा तिच्या हट्टापुढे मान
झुकवत तिला सलून मध्ये नेल, तिला टकलू करून आणल
केस सारे डोक्यावरचे सफाचट केले
आजूबाजूचे लोकही सारे अचंबित आले
पण दिव्या मात्र खूप खूष होती ,सगळेच तिच्या या चमत्कारिक
वागण्याकडे चमत्कारिक नजरेनेच पाहत होते
दोन दिवस सुट्टीचे साम्ल्यावर आता मात्र खरा प्रश्न
उभा राहिला आता हिला बाहेर कस न्यायाच शाळेत कस पाठवायच ?
सगळे हि चिडवणार ए टकलू ए टकलू आता काय करायचं?
पण ईकडे दिव्या मात्र शाळेत जायचं म्हंटल्यावर खूप खूष होती,,
आणि सगळ्यांना मात्र प्रश्न पडला होता आता हीच कस होणार ?
उद्या शाळेत चिडला तर हि पुन्हा म्हणायची आता
कापलेले केस मला पुन्हा चिटकवून द्या हिचा काय भरोसा ?
शाळेचा दिवस उजाडला
बाबांनी मनाचा हिया करून तिला गाडीवर बसवली, शाळेत सोडण्यासाठी
बाबा सोडतात म्हंटल्यावर ती लगेच तयारही झाली
बाबा तिला शाळेत घेवून गेले आणि गाडीतून
उतरल्याबरोबर ती तिचा मित्र
राहुल कडे पळाली ,,,आणि त्याच्याही डोक्याचा चकोट पाहिल्यावर
तर बाबा उडालेच आयला शाळेतल्या मुलांनी
टकलू व्हायची फ्याशन आली कि काय असा विचार ते करू लागले,,
तो पर्यंत त्या राहुलची आई जवळ आली
आणि तिने जे सांगितले ते ऐकून त्यांना त्यांच्या मुलीचा
अभिमान वाटला त्यांचा ऊर् आनंदाने भरून आला
दिव्याच्या जगावेगळ्या हट्टाचा उलगडा झाला होता
आणि आता कधी घरी जावून मुलीच हे कौतुक सांगतो अस झाल होत 
अस काय सांगितलं होत राहुलच्या आईने,,,,?
राहुलच्या आईने सांगितलं,
"अहो दिव्याने केवळ राहुल साठी केस कापले
राहुलचे केस "ल्युकेमिया" मुळे गळून गेले मुल चिडवतात चिडवतील
म्हणून तो शाळेतही यायला तयार नव्हता
दिव्याने त्याला शाळेत यायला तयार केला मला खरच
तुमच्या मुलीचा खूप अभिमान वाटतो अशी मुलगी आणि
आणि अशी मैत्री याच दौलतीवर माझा मुलगा जगेल" 
तात्पर्य --
आपल्या मित्राच दुख हेच आपल दुख जो समजतो तोच खरा मित्र
जसा सुदाम्याच दुखः भगवान श्री कृष्णनी जाणल.