Skip to main content

सत्य हे ईश्वराचे दुसरे रूप

माझ्या आईने माझ्या लहान पाणी सांगितलेली गोष्ट आहे हि
विश्वासा सारखा दुसरा धर्म नाही आणि
सत्य हे ईश्वराचे दुसरे रूप आहे
हो कळण्यासाठी मात्र ती फांदी सोडन जरुरीच आहे .
एक देवा धर्माला न मानणारा माणूस असतो ,
एके दिवशी तो सहज जंगलात फिरायला जातो आणि,
अचानक एका दगडावरून त्याचा पाय घसरतो
आणि तो खोल दरीत पडतो ,,,,,, पण,
नशि त्याचा चांगल म्हणून पडता पडता त्याच्या हाताला
एक फांदी लागते आणि तिला धरून तो लोबंकळू लागतो,
आणि आता काय करायचं या विचारात तो त्याच्या मित्रांना
हाका मारतो पण ते सारे पुढे निघून गेलेले असतात
मदतीला कुणीच नाही काय करायचं?
फांदी तर अशी कि आता तुटेल,,,,,,
आता काय करायचं ? मोठ्ठा प्रश्न पडतो ??????????????????????
आणि शेवटी झाक मारत तो देवाचा धावा करतो .
आणि देव हि लगेच धाव घेतो.....
बोल भक्ता काय म्हणतोस?
माणूस- अरे देवा तुझे डोळे आहेत कि बटर ?
मी इथे फांदीला लटकतोय आणि तू काय शिळोप्याच्या गप्पा मारायला आला आहेस का?
देव- भक्त मी तुला वाचवायलाच आलो होतो पण
येथे आलो आणि कळल तू देव ईश्वर काहीही मनात नाहीस
मग मी कसा काय वाचवायचं?
माझे भक्त लोक माझ्या तोंडात शेण घालतील,,,,,,
माणूस- नाही नाही देवा अरे मी तुला माणतो आता
आणखी परीक्षा नको वाचव रे बाबा
वाचव ,,,,,,
देव- अस तू मानतो कि मी आहे म्हणून?
माणूस- हो
देव- चल तर मग ती फांदी सोड,,,,,,,,,?
माणूस-ए बाबा तुला वाचवायचं असेल तर वाचव
मी तुला मनात नाही म्हणून बदला घेतोस काय?
अरे हि फांदी आहे म्हणून मी वाचालोय आणि तू तीच
सोडायला सांगतो. मला वाटल होत तू खूप हुशार आहेस
देव- अस तुझा अजूनही माझ्या पेक्षा त्या फांदीवरच विश्वास आहे ?
मग अस कर ती फांदी आणि तू तिकडे झक मार.............
अस म्हणत देव निघून जातो.
तात्पर्य-
विश्वासच दुसर नाव ईश्वर आहे तो आहे तर आपण आहोत
आणि नेमका ह्याच विश्वासाची कमतरता आपल्याकडे आहे
आणि कसाब कडे नाही त्याचा त्याच्या
देवा धर्मावर पूर्ण विश्वास, आणि प्रेषिताने सांगितलेल्या कामावर
आढळ निष्ठा होती हि दोन शास्त्र घेवून तर
आपल्या ४०,००० लोकांशी लढला 


Comments

Popular posts from this blog

पुन्हा ते कधी हरले नाहीत,,

ऑलिंपिक ज्योतीचे गुरुवारी ग्रीस मध्ये प्राचीन ओलीमपिया येथे पारंपारिक  पद्धतीने प्रज्वलन करण्यात आले. या ऑलिंपिकची एक आठवण  ऑलिंपिक स्पर्धेत बास्केट बॉल हा एक प्रसिध्द खेळ , बास्केटबॉल चा समावेश १९३६ मध्ये करण्यात आला  तो पर्यंत ८ ऑलिंपिक स्पर्धेत ६३ सामने खेळताना अमेरिका एकही सामना हरला नव्हता. १९७२ मध्ये म्युनिच ऑलिंपिक या खेळातील सुवर्णपदकासाठी  अमेरिका रशिया याच्यात सामना झाला ,,आणि, सामन्याचे काही सेकंद बाकी असताना अमेरिकेने ५०\४९ अशी आघाडी  घेवून चेंडू रशियाच्या हातात दिला रशियाने  टाईम-आउट मागीतला ,अमेरिकेने तो नियमबाह्य असल्याचे  अपील केले , मात्र ते अपील पंचांनी फेटाळले, रशियन खेळाडूने चेंडू बास्केट करण्याचा प्रयत्न केला पण चेंडू काही केल्या  बास्केट होईना , पंचांनी सामना संपल्याची शिट्टी वाजवली आणि,, सामना अमेरिकेचा हाती गेला पंचांनी अमेरिका जिंकल्याचे घोषित केले, अमेरिका जिंकली पण ,,, गोष्ट ईथे संपत नाही , आता रशियन समर्थकांनी स्कोररला घेराव घातला, त्याने  पंचांच्या आदेशां नंतरही घड्याळ ३ सेकंदांनी रिसेट केले नव्...

गाय आणि सिंह

अर्थात गायीने फोडलेला हंबरडा,,,,, एका जंगलात पांढर्या ,काळ्या, आणि तपकिरी रंगाच्या तीन  गाई होत्या. अगदी धष्ट पुष्ठ त्यांच्यावर एक सिंहाचा डोळा होता . पण तिघींवर  हल्ला करण त्याला जमत नव्हत . कारण त्या एकत्र असत . बरेच दिवस तो त्यांच्यावर पाळत ठेवून होता. काय करायच काय करायच या  विचारात सदोदित होता , एक दिवस हिय्या करून तो तय गायीं जवळ गेला आणि म्हणाला मी या जंगलाचा राजा आहे , मला इतरही बराच कम असतात तेव्हा मला या जंगलाची साफ सफाई करायची आहे त्या मुळे तुमच्या चरयाची अड़चन होवू शकते . तुमच्या साठी मी शेजारच्या जंगलात एक कुरण राखीव ठेवल आहे . तुम्ही तिकडे जा,,,,,,, तशी ती तपकिरी गाय आनंदाने चित्कारली , काय म्हणता महाराज आमच्या साठी कुरण? सिंह म्हणाला हो पण एक अड़चन आहे , या पांढर्या गायीचा रंग आपल्या अगदी विरूद्ध आहे , म्हणजे बघा मी तपकिरी तुम्ही तपकिरी, मग हिला खावु का? हुरळ लेल्या गायीने लगेच संम्मती  दिली,,,,,, याच न्यायाने मग त्याने काळ्या गायीचा फडशा पडला ,,,, पण तो शांत थोडाच बसणार होता? दोघींना खावुन झाल्यावर त्याने आपला मोर्चा त्य...

आशेवर_असलेल्या_गाढवाची

 कृपया नमोंधांनी ही गोष्ट फार मनाला लावून घेऊ नये त्यांनी बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला अस म्हणत लांडोरच्या तालावर ताल धरावा आशेवर,,,,, काल माझे मित्र sameer gore यांनी घोड्याच चित्र टाकलं होतं आणि मला एकदम *#आशेवर_असलेल्या_गाढवाची* गोष्ट आठवली,,,, एक मस्त खाऊन पिऊन जाड जुड गाढव आणि दुसरं लुकड मरतुकड,,,, ते दोघे रोज नदीवर भेटत,,  दोघेही एकाच जातीचे असल्यामुळे एकमेकांची सुख दुःख हालचाल विचारत असत ,,, मग गप्पा मारता मारता मग काय ,,, अस बोलत ते धष्ट पुष्ट गाढव मग त्याच्या मालकाच कौतुक करत असे माझा मालक कसा चांगला आहे काम करून घेतो पण माझी काळजी ही तितकीच घेतो आणि भरपेट खायला देतो वेळच्या वेळी लागली तर दवा दारू ही करतो आराम करायला वेळ देतो थंडीत विशेष काळजी घेतो अगदी लहान मुलासारखं जपतो काय सांगू मित्रा अंथरून पांघरून ही घालतो खूप चांगला आहे *माझा मालक*,,,,, हे सारं ऐकताना दुसऱ्या गाढवाच्या डोळ्यात पाणी येत असे ,,, अरे काय सांगू मित्रा माझा मालक, उठता बसता लाथा घालतो वेळेवर जेवायला देत नाही अंथरून पांघरून सोड आजारी पडलो तर वेळेवर दवा दारू ही करत नाही,, अस ते गाढव रोजच तक्रार ...