संत्या आणि सुरकीची गोष्ट,,
मराठीतील वेब सिनेमा,,
खूपच छान सिनेमा,,,
कुठे ही जाती व्यवस्थेवर दगड फिरकवला जात नाही,,
खूप मोठा डायरेक्टर नाही,,
परदेशी लोकेशन नाही,,
प्रसिद्ध गीतकार सोबत नाहीत,,
गरीब श्रीमंत असा रोजचा घीसापिटा फॉर्म्युला नाही,,
20 वर्षांपूर्वीचा बापाच्या खुनाचा बदला वैगेरे,,
भूत भुताटकी,
देव देवतांवर टीका,,,
हिंदू धर्मावर टीका,,
अस्स काहीही नाही,,,
उंच पुरा तगडा हिरो
2 पीस मधील हिरोईन
महागड्या गाड्या
त्यांची तोडफोड
जुडो कराटे येणारा सर्वगुणसंपन्न हिरो मटेरियल नाही
दारू सिगरेट मोबाईल यांची रेलचेल नाही
*आणि तरीही दोन तास सिनेमा तुम्हाला धरून ठेवतो*
मोठी शाळा कॉलेजेस नाहीत
भारी गुळगुळीत रस्ते नाहीत
आणि *आयटम सॉंग* तर बिलकुल नाही
*आणि तरीही दोन तास सिनेमा तुम्हाला धरून ठेवतो*
सहज साधं निर्मळ प्रेम
कुठेही त्याचा अतिरेक नाही
तू माझी नाही तर कुणाचीही होणार नाही ही भूमिका नाही
आजच्या पिढीच नेतृत्व कबीर सिंग प्रेमभंगात दारुडा हिंसक होतो आणि लोकांना तो आवडतो ही😏
त्या कबीर सिंग वाल्यांनी तर हा सिनेमा तर आवर्जून पहावा
अरे प्रेमाचा पाया त्यागावर पण त्या त्यागाच ही मार्केटिंग या सिनेमात नाही
*आणि तरीही हा सिनेमा तुम्हाला दोन तास धरून ठेवता*
हो फक्त न कळतपणे
श्री अरविंद जगताप यांची राजकरणाविषयीच असलेलं मत मात्र अधोरेखित करतो
संतुर्की,,,,
आहे तो फक्त कॅमेरा जो राज साहेबांनी या संतुर्कीच्या टीम ला दिला आणि त्या एका कॅमेऱ्यावर नितांत सुंदर चित्रपट त्यांनी चित्रित केला
*संतुर्की*
अर्रे देवा सगळं रामायण सांगितलं,,,,
पण
अरे हो
नायक नायिका राहिलीच की,,,🤔❓
साईड हिरो हिरोईन सुंदर दिसावेत इतके साधे हिरो हिरोईन,,, अगदी तोंडावर मुरूम असलेले आणि तरीही
*सिनेमा दोन तास तुम्हाला धरून ठेवतो*
तर मग आवर्जून पहाच
संतुर्की,,, संत्या आणि सुरकीची ही गोष्ट,,,
संतुर्की
हो 😊 आता गोष्ट सांगितली तर तात्पर्य तर आलाच,,,,
खर तर एका ओळीच,, छोड दो ,, कवटाळून बसू नका पुढे जात रहा आपल्याच लोकांचा रस्ता हट्टाने अडवून बसू नका,,
एक साधू शिष्यां सोबत मार्गक्रमन करतअसता रस्त्यात एक बाई नदी किनारी बसली होती विचारपूस करता कळलं की तिला नदीपार जायचं आहे तस त्या साधूने तिला खांद्यावर घेतलं आणि नदीपार सोडलं,,,
इकडे शिष्य विचार करत बसले की दिवसभर हा गुरू तर ब्राम्हचर्याच्या गोष्टी करत असतो आणि इकडे एक परस्त्रीला खुशाल हात लावतो,,😏❓
तेव्हा एका शिष्याने न राहवून विचारलेच की हे कसं?
तेव्हा गुरू म्हणाले त्या परस्त्रीला तर मी केव्हाच नदीपार सोडून आलोय मात्र नसलेलं ओझं तुम्ही अजूनही तुमच्या ओझं खांद्यावर वाहताय *तुमच्या दुःखाच तुमच्या कवताटाळण्यात आहे सोडून द्या*
Comments
Post a Comment